2.12.18

sığınak

hüseyin rahmi gürpınar

kendi evimizde, kendi bucağımızda kendimizi mutlak özgür biliriz. lakin bazen en ehemmiyetsiz bir hizmetçiden, beş yaşındaki aciz bir çocuktan çekindiğimiz, yıldığımız, korktuğumuz sıkıntılı ve çaresiz anlarımız olur. kocanın karıya, evladın babaya karşı saklanacak mühim sırları bulunur. artık o zaman bu sırları en emniyetli çekmece, dolap ve sandıkların kilitleri altına koymaya bile korkarız.

bütün evlerde taarruzdan korunan yer neresidir biliriz. bu, evlerimizin en kirli fakat en gizli bir köşesidir. buranın ismi kesin bir mecburiyet olmadıkça ağza alınmaz. fransızlar bile kendi lisanlarında genellikle bu yerin ingilizce adını kullanmayı bir nevi zarafet sayarlar. haşarı çocuklar ilk sigaralarını burada içerler. etraflarını saran açıkgözlerden çekinen mahcup kızlar ilk aşk mektuplarını burada okuyup yazarlar. burası içine atılan her kabahat ve cinayet vesikasını yutan küçük ağızlı bir kuyudur. en tehlikeli zamanlarda defalarca ketumluğuna müracaat ettiğimiz güvenilir bir sığınaktır.