uykuda sevilen kızlar

yasunari kawabata

en insanlık dışı evren bile alışkanlığın zoruyla insancıl hale gelir.

bu dünyanın karanlıklarında binlerce ahlaksızlık gizlidir.

erkeği "şeytanlar alemi"ne sürükleyen, görünüşe göre, kadın vücududur kesinlikle.

"kadın sonsuz bir yaratıktır."

bir kadın yaşamındaki büyülü sırrın çok az şey olduğu yolunda bir duygu gelmişti içine.

egushi gibi altmış yedi yaşında bir erkeğin, bütün kadınları birbirine benzer saymaya hakkı vardır.

uzun lafın kısası

alexandre dumas: iyi nedenler kadar hiçbir şey insana cesaret veremez.

andre breton: en yalın gerçeküstü edim, elde tabanca sokağa fırlamak ve kalabalığa, gücünün yettiğince, gelişigüzel ateş etmektir.

bertolt brecht: ihtiyacımız olan şey kahramanlar değil, kahramanlara ihtiyaç duymayan bir toplum olmalı.

choderlos de laclos: erkekler böyledir işte; hepsi de alçakça şeyler kurar, kurduklarını yapmakta bir beceriksizlik, bir korku gösterdiler mi adına ahlak temizliği, namus derler.

william blake: hapishaneler kanunun taşlarıyla yapılır, genelevler dinin tuğlalarıyla.

erich fromm: esenlik, insanın insana ve doğruya duyguyla bağlı olması demektir; ayrılıktan, bölüklükten, kopukluktan, yabancılaşmadan kendini kurtarıp var olan her şeyle bir olduğunu bir yaşantı durumuna getirmek demektir.

jaroslav hasek: insanları boğazlamanın ilk hazırlıkları, her zaman, ya tanrı adına ya da insanoğlunun kendi kafasında yarattığı yüce bir varlık adına yapılmıştır.

kierkegaard: tüm ruhunla umutsuzluğa kapıl; umutsuzluğa kapılan, sonsuz insanı bulur.

mehmed uzun: bireyin dilini, dinini ve kimliğini yasaklamak ya da yok etmek için çalışmak bölücülüktür. sadece bölücülük değil bir insanlık suçudur da.

orson welles: kabil'den bu yana binlerce yıl geçti ve cinayet hala genellikle amatörlerin elinde olan bir iş.

sabahattin eyüboğlu: en büyük ahlaksızlık ahlak adına yapılandır.

yasunari kawabata: belki de doğrudur, bir insan o kadar doğru olamaz; öteyi beriyi düşünmek zorundadır çünkü.

kiyoto

yasunari kawabata

mutluluk kısa, yalnızlık ise uzundur.

bütün vücudu ve ruhuyla kendini işine vermeyen, ustalığa erişemez.

çiçeklerin ömrü kısadır; fakat apaçık bir yaşamaları olur. gelecek yıl da tomurcuklar verecek ve açacaklardır. tıpkı tabiatın yaşaması gibi.

bir insan o kadar doğru olamaz; öteyi beriyi düşünmek zorundadır çünkü.

yine böyle olmak daha iyi değil mi? kuzey dağı sediri gibi dosdoğru bir çocuk, belki sevilmeye çok daha layıktır; ama dünyada böylesi nerde? günün birinde nasıl olsa feleğin tokadını yer. ağaç eğri olmuş, rüzgarlı olmuş ne çıkar; yeter ki büyüsün.

elli yaşındaki bir erkek kendi alışkanlıklarıyla yaşar.

doğmuş olmanın anlamı, tanrı tarafından dünyaya fırlatılıp atılmak değil midir? 

artık sorma bu eski şeyleri! bu dünyada nereye ve ne zaman bir incinin düştüğünü kimse bilemez.