malcolm lowry

sinan fişek

malcolm lowry yaşamını tek başına, kendi kişisel çukurunun dibinde tüketti. dünyadaki son gününde, eşi, yazar margerie bonner lowry, kocasının uzunca bir ayıklık döneminin sonunda yeniden yakalandığı saldırgan sarhoşluk nöbetinden korkarak komşulara sığınmıştı. evden kaçmadan önce, lowry'nin tüketmeye çabaladığı cin şişesini kapıp yere çarparak kırmış, karşılığında da okkalı bir şamar yemişti. ingiltere'nin güneyindeki küçük kır evine ertesi sabah döndüğünde, margerie onu cin şişesinin enkazının ortasında, yanıbaşında boş bir tüp uyku hapı, kendi kusmuğunda boğulmuş olarak buldu. ölüm nedeni resmi kayıtlara "kaza" olarak geçti. yıl 1957: lowry 48 yaşındaydı.

lowry zom olmadığı ender zamanlarda zeki, canayakın, sıcak bir kişiliği vardı. ama yazarlığı tüm öbür becerilerini ve yeteneklerini öylesine gölgede bırakıyordu ki, bir idiot savant gibi olmuştu neredeyse. dünyada, kendisi dahil hiçbir şey ve kişiyle kalıcı, sağlıklı bir ilişki kuramadı.

yanardağın altında

malcolm lowry

kaç kurt sürüsünü hissediyoruz ensemizde; gerçek düşmanlarımız kuzu postuna bürünmüş geçip giderken yanıbaşımızdan?

goethe: kim ki durmadan yükseklere ulaşmaya çabalar; onu kurtarabiliriz.

yarım kalmış bir ozan vardır herkesin içinde.

sophokles: birçok kudretli şey vardır; fakat hiçbiri insan kadar kudretli değildir. insan, karanlık denizlerin üzerinde, fırtınalı lodos rüzgarıyla kabaran dalgaları aşarak, gürültüler arasında yoluna gider. toprağı, bu ebedi ve yorgunluk bilmeyen tanrıyı bile yorar; kuvvetli atların çektiği sapanı dolaştırarak her yıl onun bağrını altüst eder.

insan iradesi fethedilemez; tanrı bile fethedemez onu.

kendini az tanımak tehlikeli bir şeydir.

bir delinin ya da ayyaşın eylemi ya da şiddetli heyecan içindeki bir adamın, eylemi yerine getirenin kafasal durumunu bilen kişiye daha az özgür ve daha kaçınılmaz, bilmeyene ise daha özgür ve daha az kaçınılmazmış gibi gelir.

insanı hale yola sokmak için biradan iyisi yoktur.