taylor hackford etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
taylor hackford etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15.02.2010

an officer and a gentleman

douglas kellner / michael ryan

insancıllaştırılmış ordu filmlerinin en bilineni an officer and a gentleman, 1940'lı yılların bakış ve üslubunu geri getiren bir filmdir. reklamlarında filme bir geçmiş zaman hikayesi havası verilmeye çalışılmıştır; ancak, geride kalmış ve çok daha masumca bir eril militer ethosun türsel biçim ve üslubuna geri dönme çabasının, içinde bulunulan anla bağlantısı apaçıktır. filmde, sapına kadar "sert erkek", serkeş ve motosikletli zack'in "centilmen bir subaya" dönüşmesi anlatılır. filmin "zor oyunu bozar" biçiminde özetlenebilecek bakışına göre, dinsizin hakkından imansız gelir. siyahi çavuş foley, bencilliğini bir kenara bırakıp takım ruhunu benimseyene kadar zack'e gaddarca eziyet eder. kadınlara kötü davranmaktan da vazgeçen zack, engelli koşuda yeni bir rekor kırmak üzereyken yarışı yarıda bırakıp bir kadın askerin yardımına koşar. insancıl ve hatta liberal (bütünleşmeci ve sözde feminist) duygular okşanırken, asıl amaç ordu kurumunu güçlendirmektir. zack'i yola sokup bir "centilmen" yapan şey aldığı askeri eğitimdir. zack, ordu benzeri geleneksel kurumlardan soğumuş bir genç kuşağı temsil eder. zack'in kimliğinde, bu kuşağın içine düştüğü yabancılaşmanın üstesinden gelişini, askerlik şerefi ve takım ruhu gibi değerleri kabullenişini izleriz. bu değişimin bedeli disipline, otoriteye ve gaddarlığa boyun eğmektir, ödülü ise özsaygı ve sevgidir. filmdeki aşk hikayesi gönül çelici ve rahatlatıcıdır; modern çağdan gerilere, bir zamanların hollywood filmlerindeki "ateşli aşklara" doğru geri çekilerek libidinal enerjiyi orduya yöneltir; filmden anlaşıldığına göre, "kızları" askerler kapmaktadır. aslında filmdeki aşk hikayesi, kadınların hayatta kalmasını genellikle bir erkeğe bağımlılığa endeksleyen, gerçek insani gereksinimleri karşılamaktan uzak bir toplumdaki pek çok işçi sınıfından kadının gerçek deneyimini resmeder.

9.08.2009

the devil's advocate

taylor hackford

kibir, kesinlikle en sevdiğim günahtır.

suçluluk duygusu, sırtında taşıdığın ağır bir yük gibidir. bütün yapman gereken onu yere bırakmaktır. neler hissettiğini biliyorum. o yollardan geçtim. sen buraya gel. buraya gel. bırak kendini. bütün o yükü kimin için taşıyorsun ki? tanrı için mi? öyle mi? tanrı mı? bak, dinle beni! sana tanrı hakkında bir iki sır vereyim. tanrı, seyretmeyi sever. o bir oyunbazdır. bir düşünsene. insana içgüdüler verir. sana bu olağanüstü hediyeyi verir, sonra ne yapar dersin? yemin ederim, sırf kendi eğlencesi için, kendi özel, kozmik komedi filmi için tam zıttı kurallar koyar. gelmiş geçmiş en büyük gaf. bak, ama dokunma. dokun, ama tatma. tat, ama yutma. ve sen sekip dururken, o ne yapar? hasta, kahrolası kıçıyla güler! cimrinin tekidir! sadisttir! görevi başında bulunmayan bir derebeyidir! ona tapmak mı? asla! 

"cennette hizmet etmektense cehennemde hükmetmek daha iyidir." bu mu?

neden olmasın? her şey başladığından beri burada, yeryüzünde her işe burnumu sokuyorum! insanoğluna bahşedilen her duyguyu onda ben yeşerttim! istediklerini ona sağladım ve onu asla yargılamadım! neden? çünkü onu asla reddetmedim. bütün kusurlarına karşın! ben insanoğlunun taraftarıyım! ben hümanistim. belki de son hümanistim. aklı başında olan kim 20. yüzyılın tamamen benim eserim olduğunu inkar edebilir ki? tamamı benim eserim. gücümün zirvesindeyim, kevin. artık benim zamanım. bizim zamanımız.