ateizm

emmett f. fields: ateistin kutsal kitabı, "düşün" kelimesinden başka bir sözcük içermez.

francis bacon: ateizm insanları mantığa, felsefeye, doğal dindarlığa, kurallara, saygınlığa yönlendirerek yaygın bir ahlaki değer oluşturur. fakat batıl inanışlar tüm bunları devre dışı bırakarak insanların zihnine mutlak monarşinin tohumlarını eker.

yann martel: asıl hoşlanmadıklarım ateistler değil, agnostiklerdir. kuşku bir süre için iyidir. hepimiz gethsemane bahçesi'nden geçmeliyiz. isa kuşku duymuşsa eğer biz de duymalıyız. isa dualar ederek acı dolu bir gece geçirdiyse, çarmıha geriliyken "tanrım, tanrım, beni neden terk ettin?" diye yakardıysa eğer bizim de kuşku duyabileceğimiz bir gerçek. ama yolumuzda ilerlememiz gerekir. kuşkuyu bir hayat felsefesi olarak seçmek, hareketsizliği bir taşıma biçimi olarak seçmeye benzer.

samuel taylor coleridge: on bin kişiden biri bile, ateist olabilecek zihin gücü ve kalp temizliğine sahip değildir.

christopher hitchens: teist karşıtı olacak kadar bile ateist değilim; sadece tüm dinlerin aynı yalanın farklı versiyonları olduğunu, tapınakların ve dini inançların zarara yol açtığını düşünüyorum. tüm hikayenin uğursuz bir peri masalı olduğunu, inançlıların inandıkları şeyler gerçekten doğru olsaydı hayatın berbat olacağını düşünmek beni rahatlatıyor. hayatını beşikten mezara dek kutsal batıl inançlarla, sürekli takip edilerek ve gözetlenerek yaşamayı dileyen insanlar da olabilir. fakat ben bundan daha korkunç ve gülünç bir şey düşünemiyorum.

luis bunuel: tanrı'ya şükürler olsun ki, hala ateistim.

din

teslime nesrin: şeriat kuralları değiştirilemez. reddedilmeleri, terk edilmeleri gerekir. yedinci yüzyılın kurallarına şimdi neden ihtiyaç duyalım ki?

lord byron: dünyanın sonu geldiğinde, sonsuz işkencenin ahlaka döndürücü ve ibret verici ne gibi bir amacı olabilir?

raymond smullyan: bu kadar fazla insanın, tanrı'nın ona inananları ödüllendirdiği fikrini sorgulamadan kabul etmesi, her zaman kafamı karıştırmıştır.

shabnam nadiya: kutsal kitap, bana ne kadar okursam okuyayım; ne kadar bilirsem bileyim, insanlara karşı beslediğim, göğsümdeki sevgi ve şefkat ne kadar büyük olursa olsun, zekam ve yeteneklerimin ne ölçüde olduğunun hiçbir önemi olmaksızın, asla en aşağılık erkek kadar bile iyi olamayacağımı öğretti. ben bir erkeğin tohumunu ekeceği bir tarlaydım. bu adamın sözüne karşı benimkine güvenilemezdi. erkekler beni arzuladığı için, ben bir cehennem kapısıydım. inançsızlığın bana sunduğu itibar ve saygınlıkla hangi inanç sistemi yarışabilir?

luis bunuel: tanrı ve devlet yenilmez bir ekiptir; baskı ve katliam konusunda emsalsiz bir üstünlüğe sahiptir.

spinoza: eğer bir üçgen konuşabilseydi, bize tanrı'nın kesinlikle üçgen olduğunu söylerdi. buna karşılık bir daire de, kutsal doğanın kesinlikle dairesel olduğunu söylerdi.

etta semple: eğer basit bir biçimde, cennete gitmek istemiyorsam, bu benden başka kimi ilgilendirir?