8.11.18

lavinia: aşk şiirleri

özdemir asaf


sana güzel diyorlar
sakın olma

ama ben en çok şeyi
en kısa zamanda sana söyledim
yalnız sana

dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor
yarısı sen oluyorsun, yarısı ben
sonra ikimiz bir bütün oluyoruz
kimseye sezdirmeden

senin içine girdiğim zaman
dışımda kalıyorsun
senin dışından sana bakınca
içime sığmıyorsun

beni öyle bir yalana inandır ki
ömrümce sürsün doğruluğu

her seven
sevilenin boy aynasıdır
sevmek
sevilenin o aynaya bakmasıdır

sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin
kocaman denizlerde ender bir balık gibisin
bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür
sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin

kim o, deme boşuna
benim, ben
öyle bir ben ki gelen kapına
baştan başa sen

bana yaşadığın şehrin kapılarını aç
sana diyeceklerim söylemekle bitmez
yıllardır yaşamamdan çaldığım zamanlar
adına düğümlendi
bana yaşadığın şehrin kapılarını aç
başka şehirleri özleyelim orada seninle
bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar
ikimize yetmez

ölünceye kadar seni bekleyecekmiş
sersem
ben seni beklerken ölmem ki
beklersem

gelmem dediğime bakma
eğer geliyorsam
eğer gideceksem
bırakma

bir kelimenin yanına bir kelime gelince
bir sesin yanına bir ses gelince
bir insanın yanına bir insan gelince
büyürler, büyürler, büyürler ölümden önce

ne iyi olurdu, herkesin
ben yalan söyleyebilirim
ama sana değil
bir, sen’i olsaydı
ne iyi
şimdi herkesin bir sen’i var
yalan söylediği

biri gelir sorarsa
sana beni sorarsa
gitti der misin
gittiğimi söyler misin
gidiyorum ben sana
benimle gider misin

seni bende, beni sende arıyorlar
beni senden, seni benden tanıyorlar
bir birim gibiyiz tümünün gözünde
yarımlarımızı bütün sanıyorlar

seni, senden de yakın, yalnız ben tanıyorum
sana, seni en sıcak bir ben anlatıyorum
kimse varamaz senin ben kadar yakınına
çok zamanlar kendimi sanki sen sanıyorum
sana seni anlatsam, anlatırım kendimi
sende seni ararken kendimi arıyorum

bilmiyorum ne vardı saçlarında
rüzgar mı delice eserdi
gözlerim mi öyle görürdü yoksa
saçlarının her hali hoşuma giderdi

bir seviyi anlamak
bir yaşam harcamaktır

seni bulmaktan önce aramak isterim
seni sevmekten önce anlamak isterim
seni bir yaşam boyu bitirmek değil de
sana hep hep yeniden başlamak isterim

sen bana bakma
ben senin baktığın yönde olurum

sevgi ise, sevişeceğiz seninle
kavga ise, dövüşeceğiz seninle
ölümü de paylaştığımız yaşamda
ortaklaşa bölüşeceğiz seninle

benim söylemek için çırpındığım gecelerde
siz yoktunuz

geleceğim, bekle dedi, gitti
ben beklemedim, o da gelmedi
ölüm gibi bir şey oldu
ama kimse ölmedi

ben kendimi
sensizliğe alıştırıyorum
sen de kendini
bensizliğe alıştır diye

ölebilirim genç yaşımda
en güzel şiirlerimi söylemeden götürebilirim
şimdi kavak yelleri esiyorken başımda
sevgilim
seni bir akşamüstü düşündürebilirim

vurdun, acısı daha geçmedi
biliyorum, geçecek
ama öyle ağır konuştun ki ardından
o, gittikçe gerçek

gülüş bir yanaşımdır bir öbür bir kişiye
birden iki kişiyi döndürür bir kişiye
anılarından kale yapıp sığınsa bile
yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye