3.12.16

yara

william shakespeare



yarayla alay eder, yaralanmamış olan

doğduğumuzda ağlarız
çünkü bu büyük maskaralar sahnesine çıkarız

doğru yolda bir kişiye
yoldan sapan bir milyon kişi düşüyor yeryüzünde

en sefil dilencinin bile
ihtiyacından fazlası bulunur çıkınında

doğruya renk gerekmez, onun rengi kendindendir
güzellik fırça istemez kendi resmini çizmeye
katıksız olursa ancak, mükemmel hep mükemmeldir

gerçek ümit kuş gibidir; kanat açıp uçtuğunda
kralı ilah yapar, sıradan insanı da kral

hırsızca kaçıp gitmek suç sayılmaz
yüreklerin taş kesildiği yerden