1.08.2018

yalnız

edgar allan poe 

olmadım çocukluğumdan beri

başkalarının olduğu gibi

görmedim dünyayı, nesneleri

başkalarının gördüğü gibi

kandırmadı hüznümü, tutkuları

aynı ortak pınarların suları

aynı zevki duymadı yüreğim

aynı şevkle uyanmadı yüreğim

sevdiğim her şeyi yalnız sevdim

çocukluğumda, çocukluk çağında

fırtınalı bir ömrün derinliğinden

çıktı hâlâ tutsağı olduğum gizem

çıktı sellerden ya da pınarlardan

dağlardaki kızıl kayalıklardan

gölgesi dolanan güz güneşinden

onun sonsuzdaki altın renginden

çıktı gökyüzünün yıldırımlarından

yanımdan uçarak geçtiği zaman

ve kasırgadan, gökgürültüsünden

ve buluttan ve bulutun sisinden

-havanın kalanı mavileştiği an-

gözlerimde iblis şeklini alan.

Hiç yorum yok: