26.1.20

kaçış

patrick mcgrath

şehrin her yanında, yaşayanlar hastalanmaya devam ediyor ve şehrin dışına taşınmaya yetecek kadar doları olanlar posta arabasıyla ya da vapurla ya da el arabasıyla, hatta yaya olarak taşındı bile. bağımsızlığımızın ilanının yıldönümüne eşlik eden sessizliğin nedeni de bu. ben hiçbir yere gitmiyorum. buradan ayrılmak için imkânım da yok, gidecek yerim de. ve annem gibi ben de ilk sıkıntı belirtisinde şehirden kaçmaktan nefret ederim. beni öldürecek tabii, new york beni öldürecek; ama burada, tavan arasındaki odamda, yalnız başıma ölmeyi, şehirler arası yolda şansımı deneyip bilmediğim bir bulaşıcı hastalıklar hastanesinde veya bir hendeğin içinde hayatımı kaybetmeye fersah fersah tercih ederim. hayır, buralardaki meyhanelerde söyledikleri gibi, şehirden çıkışım kendi teknemle olacak, kendi gemimle!