2.2.16

fragmanlar

pascal mercier

.. hayatımın o noktasında bir kez daha durmak ve beni şimdi olduğum kişi yapan yöne değil de bambaşka bir yöne sapabilmek için duyduğum düşsel, heyecan dolu arzu.. bir kez daha ılık yosunların üzerinde oturmak, elimde kasketimi tutmak -zamanın içinde kendimin gerisine yolculuk edebilmek ve kendimi, yani yaşananlar tarafından damgalanan kişiyi de bu yolculuğa götürmek gibi mantığa aykırı bir arzu.

ötekinin suçu, gelişimde ortak adımlar, paylaşılan acı, paylaşılan sevinç, ölümlüler arasındaki dayanışma, görüş birliği, dışarıya karşı ortak mücadele, ortak güçler ve zayıflıklar, yakınlık ihtiyacının paylaşılması, zevk birliği, nefret birliği, paylaşılan sırlar, paylaşılan fanteziler, hayaller, paylaşılan hayranlık, paylaşılan mizah, paylaşılan kahramanlar, ortak alınan kararlar, ortak başarılar, başarısızlıklar, zaferler, yenilgiler, paylaşılan hayal kırıklıkları, ortak hatalar..

şu anda, onun yakında öleceği haberini alsalardı, onları neyin korkutacağı açık, basit ve tartışmasız değil miydi? uykusunu almamış suratımı sabah güneşine tuttum ve şöyle düşündüm: hayatlarının malzemesinden daha çok şey elde etmeyi istiyorlar, bu hayat ne kadar kolay ya da müşkül, ne kadar yoksul ya da zengin olursa olsun. mevcut olmayacak hayatı, sonları geldikten sonra artık özleyemeyecek olsalar da ve bunu bilseler de, bu hayatın sona ermesini istemiyorlar.

giriş merdiveninin ılık yosunlarının üzerine oturup babamın buyurgan arzusunu düşündüm, doktor olmalıydım, yani babam gibi insanları acılarından kurtarmayı beceren biri. gösterdiği güven için babamı seviyor, dokunaklı arzusuyla üzerime yüklediği ağır yük yüzünden lanet ediyordum.

incil'deki güçlü sözleri okumak istiyorum. onlardaki şiirin gerçek dışı gücüne ihtiyacım var. dua eden insanları seviyorum. onları görmeye ihtiyaç duyuyorum. yüzeysel ve düşüncesiz olanın sinsi zehrine karşı onlara ihtiyacım var.

bana baktı ve yüzünde uyanık yaşanan hayatın geniş bozkırından gelen bir gülümseme belirdi.

.. yaptığımız ve yaşadığımız her şeyde, sürüklenen kumlar olduğumuzu anladığımızda..