10.8.15

dizeler

goethe


ne zaman parçalayabilir ne de herhangi bir güç
yaşayarak kendini geliştiren belirlenmiş biçimi

halk ve hizmetçi ve ermiş kişi
her zaman teslim ederler ki
yeryüzü çocuklarının en yüce mutluluğu
sadece insanın kendi kişiliği

düşmanlarından ne yakınırsın
senin olduğun gibi oluşunu
sessizce, sonsuz bir suçlama olarak gören
dostların gibi mi olsalardı

etkili olamıyorsan, her şey ruhsuz kalıyorsa, kendini üzme
bataklığa düşen bir taş halkalar oluşturmaz

bana yaşam bağışlanıncaya dek
beklediysem olmak için
henüz yeryüzünde değildim
kavrayabildiğiniz gibi
görseniz, nasıl tavır aldıklarını
kendileri biraz ışısınlar diye
beni yadsımaya hazır olanların

bir altın ortanın dostu olan herkes
uzak tutar kendini hem köhneliğinden barakanın
hem de akıllıysa eğer
kıskanılası parıltısından sarayın
tepedeki ladin, rüzgarın en sertiyle devrilir
dağın zirvesi karşılaşır yıldırımla ilk önce
yüksek kuleler çöktüklerinde neden olurlar en büyük yıkıma

başkalarını onurlandırdığımızda
kendimizi soysuzlaştırmak zorundayız