21.5.18

bağbozumu şarkıları

şükrü erbaş


ey bunalmış zaman
çiçeksiz kapı
ey iğde kokulu ana rahmi
sen açtın can evimi, sen kapadın
kalbimde kaderinin mührü
ağzım gökyüzü
gittim ve geldim, söyledim ve sustum
"dünya bir gölgelikmiş"
doğan ve batan günden öğrendim.

"git kurtar kendini dostum. kurtar canını tüm bağların zulmünden. ve bırak evleri, onları yapanlara mezar olsunlar. git. seninkinden başka toprak bul. kendi ülkenden başka ülkeler. ama asla kendi canından başka can bulamazsın. düşün; tanrının toprakları sonsuz genişlikteyken, seni alçaltan bir ülkede yaşamanın ne kadar anlamsız, ne kadar şaşırtıcı olduğunu."
(binbir gece masalları)

aşkı bir gövdeden doğuran dünya
sen koydun bu kalbi bu güzelliğin önüne
ayrılığa bırakma beni
ölüm bir gün nasılsa sürecek hükmünü

"ben, bir başkasıdır."
(arthur rimbaud)

hayal evim, arzu çanım, kirpik boncuğum
uyudum, sen oldum, soyundum dünyayı
üstümde gözlerinin kemerli köprüleri
ağzımda har kuyuları gövdenin
iki beyaz ırmak bacakların aynada
göğüslerin müşküle bağlarından
bir çift naz salkımı avuçlarımda tanelenen
tutup topuklarından kaldırdım tanrıya kadar
bir ters lalesin gecenin atlasında
dökündüm başımdan aşağı yıldızlarını

"cennet mavi olabilir ama insanın çilesi daha güzeldir."
(van gogh)

damla damla akıyorsun gözlerimden

"yaşlı dünyanın sessiz atları
otlamaya devam edecekler bozkırda"
(gerard chaliand)

ey mazlum hayal, kanatlı yalnızlık
sensin bütün arzulardan esen

"bilmez misin ki bu dağların ağaçları kayalardır."
(ferit edgü)

sevgilim
önce ölümden, sonra senden doğdum ben.

"evlerin pencerelerini tamamıyla açabilen tek bir rüzgar biliyorum: ortak keder."
(max horkheimer)

ayrılık bir kuyu suyuydu henüz. üstündeki tüllerden çıplak bir sesle döndün: "hayatın gecesi, lambasını da beraberinde getirir." (charlie chaplin) kirpiklerinden dudaklarına, uzak ıssız yollar düşüyordu. bunu çok erken biliyordum ben. sevgisiz kadınlardan, soğumuş erkeklerden, evler ölüsü çocuklardan biliyordum. gülümseyen bir acıyla tutundum soluğuna.

"dağlar dilsiz ustalardır ve suskun öğrenciler yetiştirirler."
(goethe)

insan ruhunun pazarı, sevgilim
insan ruhuna kurulurmuş yine

"her şey daha çok zaman olsun diye hızlandı.
zaman ise gittikçe azalmakta."
(elias canetti)

sevgilim
hangi acıyla yaprak dökersek dökelim
insan kendini seveceği bir dünya buluyor

kimse kendinden bir yere gitmiyor
yaşıyoruz sessizce yaramızı severek