8.4.15

yavaşça oluyor ellerime

turgut uyar


susuz bir aklık başlayınca aramızdan
yavaşça oluyor ellerime bulaşması
bir eksiyle yüklü minüskül h harfinden
bir meydan çarpmasından
beni hatırlamakların

bunlar bizim kızlarımızdır
kara güller önlerinde kara
saçları çılgınca ikiye ayrılmış
-hiçbir şey eski açıklığında değil ki-
yavaşça oluyor ellerime bulaşması
bir ot sesinden, bir at akşamından
tam şehir içinde, otobüs durağında
birden ulaşılmaz gençlikleri her şeyin
yapmayın.. nasıl inanırım eşitliğine
her yerde gençtir o büyük su
kıyıdadır
boyalı sandallar ve sabah çocuğu kıyısındadır
kırları ve ormanı geçince hemen
şehir bitince yani çok kolay
yani lokantalar bitince sayın örtüleriyle
kuzuların danaların kıyma yapıldığı kasaplardan sonra
elmalardan karpuzlardan biraz ötede
yani uzakta
-hiçbir şey artık eski açıklığında değil ki-
yani kiliseden bozma camilerde
yani askeriye deposu yapılmış
yani burda, orta yerde, ışıkta ve parada
zaman zaman gökyüzü gecesi aralığında

bir denizin yanında nedir ki bıyıklı ve saçları dökülmüş bir adam
kötü bir alışkanlıktan başka nedir bir adam