25.09.2020

beklemek

ziya osman saba

beklemek; bir sabahı, bir akşamı beklemek

beklemek gelir diye o saat ağır ağır

lâkin kapılar bana daima kapalıdır

kapılar, artlarında sonsuzluk, ışık ve renk


orası benim dünyam, orası içime denk

lâkin bütün kapılar sımsıkı kapalıdır

- sabır, ey kalbim, sabır, bir parça sabır

bir gün gelecek elbet, elbet bir gün gelecek


bir gün gelir de belki açar diye sahibi

kapalı bir kapının eşiğinde durarak

ben daima beklerken mermer aslanlar gibi


karanlık vücudumu alıyor tâ içine

bir derin orman gibi gökler susuyor yine

sükût beni örtüyor, örtüyor yaprak yaprak

Hiç yorum yok: