11.7.13

gölgelik

şükrü erbaş


ey bunalmış zaman
çiçeksiz kapı
ey iğde kokulu ana rahmi
sen açtın canevimi, sen kapadın
kalbimde kaderinin mührü
ağzım gökyüzü
gittim ve geldim, söyledim ve sustum
"dünya bir gölgelikmiş"
doğan ve batan günden öğrendim.