25.09.2014

bilemiyorum

ziya osman saba

bilemiyorum yıllardır neredeyim?

her gün yediğim ekmek, susayıp içtiğim su

kolundan tutup gitmek istediğim kadın

yaşamak kaygısı, gök hasreti, ölüm korkusu

ve rabbim senin adın!

yıllar var ki içindeyim hayatın

anıyorum gençliğimi, özlüyorum çocukluğumu

fakat bilemiyorum yarını


bilemiyorum rabbim, maksadını, kararını

hepimiz işte dünyadayız

yataktaki hastamız, topraktaki ölümüz

neyiz, ne olacağız?

bir şey bilmiyorum.. nefes almaktayım yalnız

rabbim! beni yaratmışsın

insan şeklinde görünürüm

terlerim yazın, üşürüm kışın

düşünürüm, düşünürüm

Hiç yorum yok: