10.4.12

tohum

ludwig wittgenstein

yeni bir sözcük, tartışma toprağına atılmış taze bir tohum gibidir. tohumu topraktan çekip alamazsın. yapabileceğin, yalnızca, ona ısı, nem, ışık sağlamaktır; kendi kendine yetişmek zorundadır.

felsefe konusunda, en yavaş koşabilen kazanır. ya da bitişe en son varan.

dehanın ölçüsü kişiliktir; kişilik, tek başına dehayı oluşturmasa bile.

insanlar, bugün, bilim adamlarının kendilerine bir şeyler öğretmek için; şairlerin, müzisyenlerin ise hoşça vakit geçirtmek için varolduklarını sanıyorlar. berikilerin kendilerine öğretecek bir şeyleri olduğu akıllarına hiç gelmiyor.

deha, yetenekte yürekliliktir.

nasıl da zor oluyor gözünün önünde duranı görmek!

hoş olan, güzel olamaz.

bir insan kilitli olmayan; ama içeriye doğru açılan bir kapıyı boyuna itiyor, çekmek aklına gelmiyorsa, odada hapistir.

deha, bize ustanın yeteneğini unutturan şeydir.

ancak kendinde devrim yapabilen devrimci olabilir.