4.9.12

kopyalanmış adam

jose saramago

eğlence her derde devadır.

yalnız yaşamak; bünyesi alıngan, kırılgan ve esneklikten uzak kişiler için cezaların en ağırıdır.

kaos, çözülmesi gereken bir düzendir.

bir şeyin olacağı varsa zaten olacaktır. kaderle asla armut tartışmasına girme; çünkü kader bütün olgun armutları yiyip hamları senin eline verir.

dengeli insanlar her şeyi sadeleştirmeye meyillidirler; sonra da onları, daima çok geç kalarak, hayatın çeşitliliği karşısında afallarken buluruz.

sağduyu doğası gereği muhafazakar, hatta gericidir.

öğretmenlerin okula gitmeden önce çok iyi beslenmeleri gerekir; çünkü bilgi ağaçlarını genelde verimliden ziyade kısır topraklara dikmek gibi müthiş zor bir işleri vardır.

en önemli icatlar, ne yaptıklarının farkında olmayan kişiler tarafından gerçekleştirilmiştir.

toplum dediğimiz, tıpkı insanlık gibi bir soyutlamadan ibarettir.

şu kaşarlanmış arkadaş kalmak lafı; bir gönül ilişkisine nokta koymak için bundan daha kötü bir laf yoktur.

hayat boyu süren tek şey hayatın kendisidir.

küçük nedenlerin büyük sonuçlar doğurabileceğini söyleyen yanıltıcı hakikati ne kadar tekrarlasak azdır.

sözcüklerle ilişkimiz pek tuhaftır. küçükken birkaç tane öğrensek ve yaşadıkça eğitim, konuşma ve kitaplar yoluyla dağarcığımızı genişletsek de, olur da bir gün kendi kendimize sorarsak, anlamları ve tanımları konusunda şüpheye düşmeyeceğimiz sözcüklerin sayısı pek azdır.

insan ruhu, içinden aniden bir palyaçonun fırlayacağı ve bize nanik yapıp dil çıkaracağı kapalı bir kutu gibidir.

hayat bana hiçbir şeyin göründüğü kadar basit olmadığını öğretti.g