4.8.12

erte

murathan mungan


doğum anının yıldızı alır sorumluluğunu; biçim verir etine, ruhuna, kaderine; mutlaka seni bekleyen bir şey vardır o yıldızın ışığının toprağa döküldüğü yerde

gelecek yoktur
hayattan beklediğin senin içinde
kendine düşman kilidin, yıldızını söndürüyor, kaderini erteliyorsun
şimdiyi yaşamanın gelecek olduğunu bilmiyorsun
ezber aynalarda kendin sandığın kanatlarını eksilten koza
kapadığın yollardan bir geçit bekliyorsun

öncesi, ertesi yok, bırak kanatların kendini tanısın
herkes kadar sen de yabancı, bir başkasısın