11.6.17

yok

cemil yüksel


yok
sakinlikte
hiçbir şey
yok
eskidikçe aksak
kırıldıkça ses
kulakları bulmaz anlam
yok
onlar
bunlar
diğerleri
durmadan
ne yavaş
ne kızgın
ölümlülüğü bile
kanadındaki çırpma
aralıksız soluk
yok
nereye
vardıysa
öpülmezlik
orda hüzünle
ağlar ağlar
bir kendi boynuna
bir de acıyla
göğe uzanamamaktan
kırılmıştır
bilekleri
yok

via stepan