25.6.17

çocuk

halil cibran

çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir. onlar, hayatın kendine olan özleminin oğulları ve kızlarıdır. onlar sizin aracılığınızla oldular; ama sizden değil. ve sizle olsalar da size ait değiller. onlara sevginizi verebilirsiniz ancak, düşüncelerinizi değil; çünkü onların kendi düşünceleri olacaktır. onların bedenleri için bir yuva sunabilirsiniz; ama ruhları için değil. çünkü onların ruhları, yarının evini mesken tutmuştur, sizin rüyalarınızda bile ziyaret edemeyeceğiniz. onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz; ama onların sizin gibi olmaları için değil. çünkü hayat ne geri sarar ne de dünde oyalanır.