9.1.17

aşk

jean cocteau


dağın doruğu bir öküzdür başında bir iskemleyle. kilise kımıldanıyor, bir inekti bu.
gölgelere bulanmış bir dağ, inek.

orasını burasını ısıran sürüleri kovmak için silkiniyor dağ. katır dağı döndürüyor. gözü bir mürekkep hokkası. sol yanda görünen şeyler sağda görünüyor şimdi ve ben montmarte bayramında bir salıncakta delicesine sallanan bir denizciyle çarpışıyorum. salıncak onu buraya atmış olmalı. ama böylesi daha az gülünç şimdi, onu yeniden ayağa kaldırmak gerek.

mavi giysili melekler
yüzükoyun tanrının çevresinde yüzüyorlar
ellerimde sürüyor aşkının kokusu
daha keskin yaban karanfillerinden