2.10.16

tanrı'nın antonius'u bırakması

konstantinos kavafis


birdenbire duyarsan gece yarısı
görünmeyen bir alayın geçtiğini
eşsiz ezgilerle, seslerle
artık boyun eğen yazgına, başarısız
yapıtlarına, tasarladığın işlere
hepsi aldanışlarla biten
boş yere ağlamayasın
çoktan hazırmış gibi, bir yiğit gibi
hoşça kal de ona, giden iskenderiye'ye
hele kendini aldatmayasın, demeyesin
bu bir düştü, kulaklarım iyi duymadı
böyle boş umutlarla eğilmeyesin

çoktan hazırmış gibi, bir yiğit gibi
böyle bir kente erişmiş sana yakışırcasına
kesin adımlarla yaklaş pencereye
dinle duygulanarak, ama
yanıp yakılmalarıyla değil korkakların
son bir kez, dinle doya doya ezgileri
o gizli alayın eşsiz çalgılarını
hoşça kal de ona, yitirdiğin iskenderiye'ye