2.8.16

duyulmayan anlam çığlığı

victor emil frankl

insanlığımızı gösteren en iyi şey mizahtır.

mutluluk sadece kişinin kendi aşkınlığını yaşamasının, kendini hizmet edilecek bir davaya veya sevilecek bir insana adamasının bir sonucu olarak ortaya çıkabilir.

"kişi, yaşamın anlamını veya değerini sorguladığı an, hastadır." der freud. ama ben, yaşamın anlamını merak eden bir insanın, ruh hastalığını dışavurmaktan çok, insanlığını kanıtladığına inanıyorum.

pascal: kalbin, mantığın bilmediği kendi nedenleri vardır.

ludwig von bertalanffy: zengin toplumun büyüyen ekonomisi, bu yönlendirme olmadan ayakta kalamaz: sadece insanları giderek artan ölçülerde skinner kobaylarına, robotlara, satın alan otomatlara, homeostatik olarak uyum gösteren konformistlere ve fırsatçılara dönüştürerek bu büyük toplum sürekli artan gayri safi milli hasılasıyla ilerleme gösterebilir. bir robot olarak insan kavramı, hem sanayileşmiş kitle toplumunun bir dışavurumu hem de toplumdaki güçlü bir güdü gücüdür. ticari, ekonomik, siyasi ve diğer reklam ve propagandalardaki davranış mühendisliğinin temeli budur.

alkol mutsuzluğunuzun ortadan kalkmasını sağlar; ama mutsuzluğun nedeni olduğu gibi kalır.

abraham maslow: sevemeyen insanlarla sevebilen insanların seksten aldıkları haz aynı değildir.

brain goodwin: tıpkı bazen iyi ilacın tadının kötü olması gerektiğine inanılması gibi, insanların, şundan veya bundan başka bir şey olmadıklarını görmeleri iyi gelir.

ernst bloch: bugün insanlar, daha önce sadece ölüm yatağında yüz yüze geldikleri düşüncelerle karşı karşıyadır.

albert camus: gerçekten ciddi olan bir tek sorun vardır: yaşam, yanamyana değer mi, değmez mi?

robert jay lifton: insanların öldürmeye en yatkın olduğu durumlar, anlamsızlık duygusunun altında ezildikleri durumlardır.

kim adams: gerçek sporcu sadece kendisiyle rekabet eder.

karl jaspers: dünya, çözmek zorunda olduğumuz bir şifreyle yazılan bir kitap değildir; hayır, dünya, yazmak zorunda olduğumuz bir defterdir.