6.4.16

cinsellik üzerine

sigmund freud

ilk aşklar hep canlı kalır.

cinsel yaşamda fizyoloji sınırları içindeki salt çeşitlemeleri hastalıklı semptomlardan ayırt edecek kesin bir çizgi çekmeye kalkıştığımız an özgün, hatta çözümsüz zorluklarla karşı karşıya geliriz.

en güzel uyku ilacı cinsel doyumdur.

teşhir etme zorlanımı iğdiş kompleksiyle yakından ilişkilidir. bu, kişinin kendi erkeklik organlarının sağlam olduğunu tekrar tekrar ortaya koymanın ve kadınlarda penisin bulunmayışından aldığı çocuksu doyumu tekrarlamanın bir yoludur.

anatomi yazgıdır.

birçok olayda mazoşizmin, kişinin kendisine yönelen sadizmin bir uzantısından başka bir şey olmadığı ve cinsel nesnenin yerini kişinin kendisinin aldığı gösterilebilir. güncel yaşamda eyleme aktarılamayan sadizm, kişinin kendisine yönelir ve böylece temel olana eklenen tali bir mazoşizm yaratır.

cinsel ilişkide bir başkasına acı vermekten haz duyan kişi, ayrıca cinsel ilişkilerde yaşayabileceği acıdan haz alma yetisine de sahiptir. sapmanın aktif veya pasif yanı daha çok gelişmiş ve ağır basan cinsel etkinlik haline gelmiş olsa da sadist bir insan, değişmez bir şekilde aynı zamanda mazoşisttir de.

istisnasız bütün nevrotiklerin bilinçdışı ruhsal yaşamı eşcinsel dürtüler, yani kendi cinsinden kişilere libido takıntısı sergiler. psikonevrozlar da sık sık açık eşcinsellikle ilişkilidir. bu olaylarda karşı cinse yönelik duygu akımı tam bir bastırmaya uğramıştır.

geceleri altını ıslatma, epileptik bir nöbete karşılık gelmediği sürece, bir gece boşalmasına karşılık gelir.

kafa kesme, iğdiş için çok iyi bilinen bir sembol ikamesidir.

ensest engeli belki de insanlığın tarihsel kazanımlarından biridir. ne var ki psikanalitik inceleme, bireyin gelişme döneminde ensest kışkırtmasına karşı nasıl yoğun bir mücadele verdiğini ve bu engelin fantezilerde, hatta gerçekte ne kadar sık aşıldığını gösterir.

bilim, ruhsal etkinliğimizin sahip olduğu haz ilkesinden en eksiksiz vazgeçiştir.