11.1.16

6-7 aralık 1945

nazım hikmet


onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim
akarsuyun
meyve çağında ağacın
serpilip gelişen hayatın düşmanı
çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına
-çürüyen diş, dökülen et-
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler
ve elbette ki sevgilim, elbet
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle: işçi tulumuyla
bu güzelim memlekette hürriyet

2
bursa'da havlucu recep'e
karabük fabrikasında tasviyeci hasan'a düşman
fakir köylü hatçe kadına
ırgat süleyman'a düşman
sana düşman, bana düşman
düşünen insana düşman
vatan ki bu insanların evidir
sevgilim, onlar vatana düşman

3
insanlarım, ah benim insanlarım
antenler yalan söylüyorsa, yalan söylüyorsa rotatifler
kitaplar yalan söylüyorsa
duvarda afiş, sütunda ilan yalan söylüyorsa
beyazperdede yalan söylüyorsa çıplak baldırları kızların
dua yalan söylüyorsa
ninni yalan söylüyorsa
rüya yalan söylüyorsa
meyhanede keman çalan yalan söylüyorsa
yalan söylüyorsa umutsuz günlerin gecelerinde ayışığı
ses yalan söylüyorsa
söz yalan söylüyorsa
ellerinizden başka her şey
herkes yalan söylüyorsa

elleriniz balçık gibi itaatli
elleriniz karanlık gibi kör
elleriniz çoban köpekleri gibi aptal olsun
elleriniz isyan etmesin diyedir

ve zaten bu kadar az misafir kaldığımız
bu ölümlü, bu yaşanası dünyada
bu bezirgan saltanatı, bu zulüm bitmesin diyedir