1.3.15

aşka gelince

ilhan berk

aşka gelince: ölümlere gider gibi gittim hep. (ölümle aşk eşdeğerdir diye mi?)

sağ kalışıma hala şaşarım.

her seferinde de dünyada olduğumu nerdeyse yalnız bu yoldan anladım.

yazmak gibi de yalnız aşk sanki ayakta tutar beni.

kimim ben? diye de hep sormuşumdur: bir ilkel ve bir çocuk.

böylece yazarak, severek büyüdüm ben.

cennet ve cehennemi de böyle öğrendim.

aşk, yaşamımın nerdeyse anlamı ve de onanması olmuştur hep.

hem bu yeryüzünde bizim olan başka neyimiz vardır ki?

kadın yüce bir varlıktır. bir devrimdir de.

çok sevdim ben: sonunda bütün kadınlarda bir tek kadını sevdiğimi de anladım. onu aradım çünkü hep.

aşk dediğimiz belki de böyle bir şey olmalı.

hem aşk, olmayan, olmayanı istemektir sanırım.

varlığı usa vurulduğunda -ki vurulmaz- hep kuşku olmuştur.

ama gene de bu dünyada tek tutunacağımız daldır, hiç kuşkusuz.

ancak öyle varız çünkü.