3.12.14

dizeler

william blake



utançtan ve kibirden gelir insan
sabahları esip akşamla durulan

aşk düşünmez hiç kendisini
göstermez kendisine hiç özen
başkalarıyladır bütün zoru
cennetler yapar cehennemlerden

kaçırırsanız elinizden olgunlaşan an'ı
asla silemezsiniz acının gözyaşlarını

bir tutkunun içinde olmak sana iyi gelebilir
ama tutku senin içindeyse bu hiç iyi değildir

aşk, özgür aşk, bağlanamaz asla
toprakta büyüyen bir ağaca

dostluğun yüreğimde çok kez sebep oldu acıya
düşmanım ol n'olursun -dostluk adına

aşk kördür hep kusurlara
yönelip durur hep hazza
kural tanımazdır, sınırsız ve uçarı
ve kırar her benliğin zincirlerini

eğer bir çember yarattıysan içine girilsin diye
kendin gir oraya ve bak bakalım gidiyor mu hoşuna

ne yaparsan yap bu yaşam bir kurgudur
ve çelişkilerden oluşur