29.7.14

oradaki

şükran kurdakul


kendi uzaklığımdan kurtularak
hüküm giymiş bir mısra gibi
çıktım parmaklığımdan
kendimde duydum ellerimi

nicedir sessizliğimde kanayan
acımın yorgun yüreği
dirençlerin, yıkımların ardından
eski kaygılara götüremedi beni

defterlerim, kitaplarım, kalemim
güzelliğin ustası, umudun da ustası olan
açıldı düşlerin çocuk bahçeleri
geceye doğru ranzamdan