6.5.14

şarkılar kitabı

heinrich heine



soğuktur buz gibi
çarpmaz, ürpermez kalbim
fakat aşkın kuvvetini
hazlarını bilirim

ne kalbini çelmek istedim
sevgi dilendim ne de
ancak sessizce yaşamak
nefes aldığın yerlerde

candan selamlar, vaatlerle beni
çekiyor aşağı, ırmağın parlaklığı
bilirim, dıştan güler, içinde
gece, ölüm saklı

biliyorum telef olur gider meşe
eğilip bükülerek deredeki kamışsa
rüzgarda fırtınada durur eski yerinde

gül, zambak, güvercin ve güneşti
bir zaman gönül verdiklerim
artık sevmiyorum, şimdi tek sevdiğim
o küçük, o nazlı, o tertemiz, biricik
odur bütün sevgilerin kaynağı
gül de o, zambak da, güvercin, güneş, hepsi

en güzel türküleri
sevgilimin gözlerine yazdım
en iyi övgüleri dudaklarına
en parlak dörtlükleri
yanakları için yazdım
bir de zarif sone yazardım
olsaydı kalbi

kalbim daralmış, özleyerek
anıyorum geçmiş zamanı
ferahtı henüz dünya
insanlar rahat yaşardı

gözlerin safir senin
şirin, baygın gözlerin
ah, üç kez mutludur o adam
o gözler sevgiyle selamladıysa

evlendik, diyelim karımsın
herkes kıskanır seni
zevkler, hazlar, güzelim
geçer günlerin sevinçli
diyelim şirret çıktın
sabırla katlanırım
ama şiirlerimi beğenmezsen
senden ayrılırım

ben insanım, değersiz, hakir
ölmek şansım var benim
uzun sürmez yakınmam

söyleyin, nedir insan
nerden geldi, gittiği yer neresi
kimler yaşar yukarda, altın yıldızlarda

her yer karanlık, ıssız
yaprak, çiçek uçtu gitti
çıtırdadı, toz oldu yıldız
kuğu şarkısı bitti