16.4.14

oyum ben

jorge luis borges


ben kardeşinin imgesini ya da gövdesini
-ikisi de aynı şey- sessizliğin ya da kadehinin
aynasında izleyen o boşyüce gözlemciden
daha az boşyüce olmadığını bilen biriyim
ben, benim suskun dostlarım, salt unutuştan
başka bir öç ya da bağışlanma olmadığını
bilen kişiyim. bir tanrı bu garip
çözümü sunmuş her türlü insan kinine
bunca gezip dolaşmama karşın, tekil, çoğul
yorucu, garip, kendimin ve başkasının
zamanının labirentini bir türlü çözemedim
hiç kimse değilim ben. kimseye kılıç çekmedim
savaşta. yankıyım, unutuşum, hiçliğim ben