4.2.14

maldoror'un şarkıları

comte de lautreamont

denizin bütün suyu, düşünsel bir kan lekesini yıkamaya yetmez.

dickens'ın, aymard'ın, hugo'nun, landelle'in yapıtlarından daha çok deha içerir sıradan bir gerçeklik.

kimse son anımda yanımda din adamı göremeyecek. fırtınalı denizin dalgalarının kucağında ölmek istiyorum ben ya da dağlarda, ayakta. gözlerim yukarıda değil, hayır. bağışlanma da ummuyorum. biliyorum, eksiksiz olacak yok oluşum.

işini iyi yapmak istiyorsa insan, iki işi birden yapmamalı aynı zamanda.

ünlü olmak için gereken ilk şey paradır.

insanlar şu yeryüzünde mutlu olsalardı şaşmak gerekirdi buna.

kötülüğü kovun kulübelerinizden ve yuvanıza iyiliğin harmanisinin girmesini sağlayın. birine el kaldıran ve katil kılıçla onun böğründe öldürücü bir yara açan kimse sakın merhametimin meyvelerini beklemesin benden ve korksun adaletin terazisinden.

er geç ihanet eder kadının en çok seveni.

büyük ve alçak gönüllü bir zeka için saygıya değer hiçbir şey yoktur. en önemsiz bir doğa olayı, eğer gizemli bir yanı varsa bitmez tükenmez bir düşünme konusu olacaktır bir bilge için.

bu yeryüzünde yaşadığını sanan kimse, çabucak dağılacak bir düşle oyalanır.

kısa bir süre sonra fundalıkta yitecek olan kişi, çok yaşamış bile olsa tek gerçek ölüdür.

anı bırakmayacağım ardımda.

düşünülebilecek en eksik düşünce biçimidir duygular.

insanlığa duyulan sevgiyle bağdaşmaz bir kadına duyulan sevgi.

değer biçmeyi öğrendiğim bir kitaptır insan yüreği.

kusurlu olmayan, günahkar olmayan insan artık büyük bir gizem değildir.

insan kafasının güçleriyle baş edecek bir engel bilmiyorum, gerçeklik dışında.

umuda gösterilen saygıdır kuşku.

kötülüğe karşı savaşmak, onu fazlaca onurlandırmaktır.

alçak olurdu erdemini korumak için yaşamayan insan.

gerçek olan hiçbir şey yanlış değildir, yanlış olan hiçbir gerçek yoktur.

bu yüzyılın şiirsel sızlanmaları safsatadan başka bir şey değildir.