11.11.13

bizar prelüd

irem nas



daha çok ıslanmak korkusuyla
biriktiğin yerlere basmamaya çalışırken
şemsiyemin olmadığını unuttuğum yağmurunda
seni kelimelere yağan mürekkep gözlü adam
seni şu kesret şehrin afili mazmun denizi
senin kıyında işte, işte orada dinledim
herkeslere münhasır sahipsiz şarkını
bir dudak unutmaz ki ilk duyduğunu
bir kulak nasıl unutur oysa inanmazsın
beyaz bir uçurtma takılmıştı kısacık saçlarıma
kuyruğuna çokça tedirgin bir aşk bulaşmış
kurtulamadı, uğraştıkça dallarıma karıştı
kim bilir hangi çocuğun beyaz uçurtması
üstünde hangi sessizliğin bergüzar şapkası
hangi şaşkın kediye yarenlik ederdi bilemezsin
hangi kalabalıklara dolaştı saçlarım seni saklamaya
ve nasıl yüreklendi bütün seyyal usançlarım
yüreklendi iyesiz, bizar yaşlarım
bir adamın gözleri sevilirdi ya en önce
onların dolduğu yerden döküldüm
ayaklarına katlanmış kağıtlar sıkıştırdığım
eğreti bir masanın tam ortasına
işte buraya

sen yürüyünce kurulan ne varsa başka yerlerde
yoruldu ve duruldu bir sessizlikle burada
bütün incelikler gibi sırçadandı
kırıldı sonra