1.9.13

sevgili yoldaş kurbağalar

nevzat çelik



ey her halini sevdiğim gençliğim
sigaramı çakmağımı unutur gibi
sağda solda unutuyorum seni

bir elinden satın aldığım çiçeği
verdim öteki eline çingene kızının

nerede bir mazlum varsa gidip yanında durdum
çok yangınlar saldılar ömrüme çok dayak yedim
arzusu hilafına dokunmadım hiçbir kadına
beşiktaş'ın şampiyon olamadığı yıllarda büyüdüm
büyümek bir kuşun kanadığı yürümekti yürüdüm
dostuma ve düşmanıma hiç tereddüt etmedim
ben istemediğim yaşta göstermediğim kadarım
geçmişim mi geleceğim geleceğim mi geçmişim
pişman değilim

küçük kardeşlerine ablaları
anlatırken sevgililerini
dikkat etmeliler
işgale açıktır çünkü
en az hindistan kadar
bütün erkekler

ne zaman iyi şeyler düşünsem cinayetsiz bir gün düşünsem
anasından otoparkçı doğmuş itin biri başıma dikiliyor
uzun zaman oldu oysa bir cinayeti adam gibi tasarlamayalı
uzun zaman oldu ihlal etmeyeli bir aşkın sınırlarını
bir çocuğa yarın diye bakmayalı uzun zaman oldu

ilk gittiğim nikah töreninde
ayağa kaldırılınca anladım
evlendirme memuruyla
bir yargıcın farkını
biri yüzü gülerek açıklıyor
öteki asarak
mahkumiyet kararını