5.5.13

son mektup

yusuf aslan

sevgili babacığım,

bu mektubu aldığın zaman ben ebediyen bu dünyadan göç etmiş olacağım. ne kadar sarsılacağını tahmin ediyorum. bir buçuk seneden beri benim yüzümden nasıl üzüntü içinde olduğunuz malum. bu son olayı da metanetle karşılamanızı sadece dileyebiliyorum.

babacığım, bu olayda da annemin ve yücel'in senin tesellilerine ve desteklerine ihtiyaçları çok. bunun için ne kadar metin olursan, hem senin sağlığın için hem de onlar için o kadar iyi olur. elbette ki, yıllarca emek verip yetiştirdiğin bir oğulun, bir günde öldürülmesi kolay göğüslenecek bir olay değildir. fakat siz benim ne için, kimlere karşı mücadele verdiğimi biliyorsunuz. ben bu açıdan rahat ve vicdan huzuru içinde gidiyorum. sizlerin de bu bakımdan rahat ve huzur içinde olduğunuzu ve olacağınızı biliyorum.

babacığım, annemin ve yücel'in senin desteklerine muhtaç olduklarını yukarda söylemiştim. onları rahat ettirmek için bütün gücünü kullanacağından zaten eminim. babacığım burada şunu ilave edeyim ki, yücel'in hastalığından kendimi sorumlu hissediyorum. yücel için her şeyinizi ortaya koyacağınız konusunda da kuşkum yok. ablamlar için söyleyeceğim, fazla üzülmesinler. olayın sarsıntıları geçtikten sonra normal hayatlarını devam ettirsinler. mehtap'a ne diyeyim.. benim için her zaman bol bol öpün.

babacığım cezaevinde kalan arkadaşları ara sıra yoklarsan, hallerini hatırlarını sorarsan çok memnun olurum. her biri oğlun sayılır. dışarda bizler için uğraşan dostlarımı ve dostlarını hiçbir zaman unutmayacağını biliyorum.

mektubum burada biterken sizi, annemi, yücel'i, ablamı, aziz ağabeyi, mehtap'ı hasretle kucaklarım babacığım. sağlıcakla kalın.