4.5.13

körler alfabesi

hans magnus enzensberger



fısıltıyla rastlantı
ölü yüzleriyle
kör isimleriyle

göksüz şimşekler
yıldızsız ışınlar
ne gün ne gece

yalındır isteklerim
gerçekleşemez mi

bu yatak bir tabut mu
biri haklı mı, değil mi

siyahlar bana beyaz der
beyazlar bana siyah
beğendim bunu, doğru yolda
olduğumu gösteriyor sanırım

kendine ve onlara boyun eğenin
her şeyi bağışlanır

herkes kendinin kayıp halkasıdır

yoksa daha derine mi gitmeli
her sığınağın daha da karanlığı var
ve her seferinde
benzerlerimize rastlıyoruz

yiterdik:
başlangıca dönünce

beyaz, karanlık, gri. burada zafer yok
bunlar pamuk otu, bunlar kır otlaklar
karanlık gökteki aydınlık kuş bu

gölgelerin savaşları
oyunları oluşturuyor
bir gölge
başkasına gölge etmez

gölgede oturan
zor öldürülür

ışığı
görmek isteyen
geri çekilmek zorunda
gölgeye