4.3.13

eski-beş

ali püsküllüoğlu


açınca pencereleri
kuşlar dolardı odasına
gök mavi
bilirdi güzeldir hava

gülerken
dişleri daha da
sabah erken
bir özsu gibi ağaçlara

acıyı
bir kıyıya kor
sevinci
bohçasına sarar

geceyi ve gündüzü
ve hüznü
ve ayrılığı
ne çok düşünürdü

sevinçle hüzün
iki yol gibi uzun
ey uçan kuşları
ömrümüzün