17.2.13

kadın

dostoyevski

sadakatsiz bir eş olarak doğan kadınlardan o. böyle kadınlar asla bekar kalmazlar. evlenmeleri doğa kanunudur. kocası ilk aşığıdır; ama evlenene kadar sürer. kimse bu tip kadınlardan daha ustaca ve daha kolay evlenemez. ilk ihanetlerinde suçlu hep kocadır. bunun ardından mükemmel bir içtenlik gelir, kendilerini kesinlikle haklı ve tamamen masum görürler.

öte yandan, böyle bir kadına uygun düşen ve bütün görevi bu kadına uygun düşmek olan bir koca tipi de vardı. böyle bir kocanın asıl görevi "ebedi koca" olmaktı, yani o hayatı boyunca kocadan başka bir şey değildi. böyle adamlar koca olmak için doğup büyürler, kendilerine özgü karakterleri olsa bile evlenir evlenmez karılarının tamamlayıcısı oluverirler. bu tip bir kocanın en belirgin özelliği alnındaki madalyalardır. boynuzlarının olmaması güneşin doğmaması demektir. bu gerçekten habersizdirler, doğaları gereği habersiz olmak zorundadırlar.

günlük yaşamlarında hemşireler gibi olan kadınlar vardır. onlardan hiçbir şeyinizi, en azından ruhunuzdaki acılarınızdan hiçbirini gizleyemezsiniz. acımız olduğunda cesaretle, umutla, onları sıkacağımızdan korkmadan gideriz onlara. ayrıca, bazı kadınların kalbinde belki de ne sınırsız sabırlı bir sevgi, merhamet, her şeyi bağışlama bulabileceğimizi de çok azımız biliriz. bu temiz kalplerde bütün bir sempati, avutma, umut hazinesi vardır. ne var ki, onların çok seven, çok acı çeken kalplerinin de sık sık yaralandığı olur. ama bu yara, meraklı gözlerden ne denli gizlenirse gizlensin, derin hüzün kendini daha derine saklar, gizler.