2.1.13

kara yazı

ahmet oktay


yollar yollara bağlı vay bacım
hangisinin sonunda yitecek dersin
süt beyaz etindeki sancı
uykulara vuran alaca dağlar
arkası senin kahrın el harmanlarında
güneye insem
portakal, mandalin bahçeleri
ağıtlarda kirpiklerin hep ıslak
gözlerin uçurumlu
uzamış kıtalarda yalnızlığın
afrika'da kara
çukurova'da anlatılmaz

bin renkle açar çiçek
döner gazel yaprağı rüzgarda
gün olur omzunda mermi, elinde mavzer
dağlarda düşmana konuşursun
kız memelerin ayaz
gelin aynası gözlerin yangında

kurakta gök katına açılır ellerin
ki duymuş başka şeylerden
yediveren toprağın özlemini
sıkılır dişlerin bir gece
vakterer aşktan
kıskanır ağrını karanfil
canlar verirsin geceye

nice ölüm, nice gurbet
alıp giderler

bir sabah
sabrın konuşur taşta