29.8.12

sokağın zulası

ahmet ümit



tırnağınla, tenime kazıdığın gül
koktuğu vakit, kanıyorum

akşam haberlerine aldanma
tüm resmi kederler sahte
her gece el ayak çekilince
yağmurlarla düşüyor üstümüze ölüm

sadece bu yüzyılın değil
zamanın mezarıdır insan

güneşin altında antik bir ihtiyar
dünyayı parlatıyor yapraklarla
tarihin gövdesi delik deşik

şüpheyle düşledim hiçbir ölümlünün
düşünmeye cesaret edemeyeceği düşleri