24.5.12

mektup

sait faik abasıyanık


vapurun dümen yerinde çaldığım ıslık
yağmurlu güvertedeki ürküm
sana yaklaşmaya vesiledir
yoksa canım, seni unutmak için değil
senden sonra ancak anlaşılır
insanoğluna öğretilen yalanlar
senden sonra anlaşılır ancak
boşluğu her şeyin
seninle beraberdir dolu kadehler
şaraplar seninle aziz
cigaralar seninle tüter
ocaklar seninle yanar
yemekler seninle yenir

senden bahis açılmadıkça susmak isterim
senden bahis açmaya vesiledir
kınalıada, vapur, deniz, yunus
şimdiye kadar neden gökyüzü değildi
niye böyle oldu
neden kitapları severdim
bu şehirde ikimiz birden nefes alıyoruz
yoksa neye yarardı bu garip şehir
burada senin doğduğun bana malumdur
yoksa sever miydim minareleri
süleymaniye'yi
sen, gavur olduğun halde