28.4.12

sen-sin

özdemir asaf


duygulu bir anda büyüttüğüm
-şaşırdığım-
şiirlerden, eskimez güzelliklerden
suskun tükenmez gülümsemelerden
-kaçırdığım-
katmer katmer ördüğüm
bir sevi taşıdım sana

solmaz renkleriyle bir çiçek
-kurumuş-
saçların rüzgarla dağıldığında
göğsüne düşecek
-olmuş-
gözlerin buğulanıp daldığında
seni hep ikiye bölecek

biri uyurken biri uyanık
-sana-
benim suskularıma dalacak
kendini arayacaksın bahçemde
-bana-
birbirine bakan iki heykelce
ikimiz karşı karşıya olacak

karşımdakinin karşısında sen
-iyi+kötü-
ikisi de sen, ikisi de sensin
bir sevide ikiye bölünensin
-acı+ölü-
sen hangisini istersen
hep biri senin, öbürü onun olacak