10.1.12

stüdyo kayıtları

murathan mungan

günün birinde yazdıklarımdan bir perde çekeceğim hayatıma. herkes kağıt üstüne yazılanları benim hayatım sanacak, ben de hayatımı saklamış olacağım böylelikle. saklanmanın en iyi yolu fazla görünmektir, biliyor musun? herkes seni gördüğünü sanır, sen de rahat edersin. kasada oturan kız gibi. herkes kasadaki kızı görür ama kimse tanımaz.

bazı zamanlar sadece hatırladıklarımızdan yapılır.

bir aşk birçok aşktan yapılıyor
ve ayrılınmıyor hiçbir seferinde

yaz günleri uzun olur diye zamanı bollama oğul; yaz günleri gençlik gibidir, çok çabuk geçer.

yaşarken öğrenilenleri yazmak için, yazarken öğrenilenlerin sesine kulak vermek gerekir.

keşke
deniz kokulu taşlar döşenmişti yollara
ben bile bilmiyordum nerde ayrıldık
söndür küllenmiş sözcüklerini geçmiş zaman
sararan firezleri geç
yorumu gökyüzüne bırakılmış uçurtmalı tepeleri
uzun bir yol için aldığın ne varsa bırak ardında
saklayabilseydim dalgın bakışlarımı böyle zamanlar için
saçlarını taradığım sular, rüzgar ve karanlık
bak adın yazılı yeşim taşından örülü duvarda

konfüçyüs: bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz.