20.1.12

bir taş

yves bonnefoy


hâlâ açlığını çekiyorum o yerin
ki bizim için bir aynaydı
suyuna eğilmiş yemişlerin
kurtaran ışığının

ve kazacağım taşa
onun parlaması anısına
bir çember, şu ıssız ateş
üzerinde hızlıdır gök

dileğe kapalı olması gibi taşın
aradığımız neydi? hiçbir şey belki
tutku yalnızca bir düştür
onun elleri istemez

ve bir imgeyi sevmiş olanın
bakışı arzulayadursun
sesi kırıktır
sözü külle dolu