8.10.11

katya'nın yazı

trevanian

aşk dediğin şeyin yeri insanın kalbi değil, kasıklarıdır.

mutluluğumuzu herkesle paylaşırız, yabancılarla bile. önemli olan hüznü ve acıları paylaşmaktır.

itiraf ruha iyi gelir; ruhu boşaltır, yeni günahlar için yer hazırlar.

yaşamımız ne kadar duyarlı! koşullardaki en küçük değişiklik bizi yok edebilir.

büyük kötülüklerden bazen büyük iyilikler doğar.

akademik tipler arasında yararsızlık esastır.

dedikodu kadınlarımıza günahın tadını çıkarma olanağı verir. kendilerinin işlemeyecekleri, işleyemeyecekleri günahlar. çünkü onları çaresizlikleri, hayal güçlerinin eksikliği ve fırsat yokluğu engelliyor. biz de bu eksikliklere namus diyoruz.

öğüt, vermesi almasından zevkli olan tek şeydir.

adalet belki kördür ama sosyal ağırlıklara karşı duyarsız değildir. fakirlere sorular sorulur, söylediklerinin kanıtı aranır; zenginlerin ise ifadeleri kayda geçer, yalnızca imla hatası yapılmamasına dikkat edilir.

insanın kendini farklı sanmasından daha sıradan, daha olağan bir şey yoktur.