24.3.11

sarı şey

küçük iskender


herkesin trajedisi mevsimsizdir

korkunun kelime haznesi dar
oysa hayat, kelimelerden çalınmış sırlarla sürdürülür

kendi etrafında dönen her şey çıldırır
insan gibi, dünya gibi, kalp gibi, girdap gibi, ruh gibi

ulak mı
rüzgar mı yüzümüzü büyüten serinlik
hangi sabahın boş kızıllığı
hangi sıradan günün mucizeye saplı hançeriyiz

yine otoban
yine ezilmiş kediler

neden sadece köşelere ağ kuruyor örümcek bunu niçin tartışmalı
demek bir köşesi olmalı hayatın tuzak kurmak için hayale

cinselliğin derin devletidir kadınlar

her insanda bir iskele bulur, yanaşır acı
sahiller kayalıklarla ne kadar gizlense de

tedavi sansürdür hayata

meğer yalnızmışım
savaşı kaybettiği için barış yapan bir lider kadar

insan üzülmeyegörsün ona hayat hep suçluluktur