24.1.11

pavyon

onur caymaz

pavyon hayata benzer. masaların arasında duranlar, kırmızı deri koltuklarda, terleten o ucuz kadifelerin üzerinde. onlardır işte: bir tokat çakanlar kızlarına, erkek çocuklarını kucaklarına oturtmaktan hoşlanan bıçkınlar, bir mevzu oldu mu anında bıçağa davrananlar, kendinden yüksektekine köpek olanlar, bıyık buranlar, evdekinden korkup sahnedekine kahraman kesilenler, yalancılar, yalan olanlar ki çokluk yalandır zaten insanlar, saten insanlar, bir kumaş insanlar, parçalanan, dikilen, yama tutan, parlayıp sönen yıldızlara benzer. radyolarda çınlayan incesazın sesine kitlenmiş yalnızlar, yitikler, yılgınlar.. hep vardır onlar. hep olacaklar.