3.12.10

asılacak kadın

pınar kür

"gel yavrucuğum, gel bakayım yanıma. sen benim kızım sayılırsın. sevgili valideme onca sene ihtimamla baktın. bu yalıda sana daima bir yer mevcuttur."

"kalk! kalksana kız! ölüm uykusuna mı yattın? bu köylüler de bir defa uyumayagörsünler. uyandırabilene aşk olsun! kalk kız, kalk! uyanmadın mı daha? hay musibet, kalk ayağa! çıkar şu üstündekileri! ne de çok giyinmişsin! nerden buluyorsun bu paçavraları? verdiğim robları giyin demiyor muyum sana? ne bağırıyorsun? allah müstahakını versin! sus diyorum! bağırmaya mahal yok! nerden buldun bu şalvar gibi şeyi!"

"bundan böyle iç çamaşırı giymek yok! hele o şalvar gibi nesneleri bir daha hiç görmeyeyim! ben ne verirsem onu giyeceksin!"

"gül diyorum sana! başını arkaya at şöyle. derinden cilveli bir kahkaha savur bakalım. gülmek mi o, kız musibet? cilveli dedik, arzulu şehvetli dedik. dişlerini göster! bakma öyle inatçı inatçı! şimdi elimden bir kaza çıkacak! allah belanı versin! beceremiyorsun pis musibet! geberteceğim seni!"

"al ağzına, ağzına alacaksın diyorum, anlamıyor musun? öyle ucundan değil, köküne kadar. daha daha. tamam. em şimdi. ananın memesini emer gibi. hiç mi anasının memesini emmemiş bu kız?"

"bu sefer bu seni yiyecek. yaslan geriye. tek bacağını koltuğun kenarına at. bak delikanlı, ne dilber şey! bekliyor seni gül gibi açılmış."