5.8.10

fırtınaya hazırlık

baki ayhan t.



kadını bilene her ten yeni bir mucizedir

hayat, bir sarmalın izini sürmektir
tırmanmak basamaksız merdivenlerden
geleceği boşluklarda görmektir

ne kayıt ne bilgelik ne erdem ne gökyüzü
dağılıyor her şey suçun ağırlığında

tarih uzundur, uzun bir sonsuzluktur
şimdi: geceye direnen uykusuzluktur

kendini arar gecenin ısrarcı uğultusunda
zamanları şaşırmış bir nöbetçidir insan

durup dururken değişir nesnelerin dili
pencereye gökyüzü denir kapıya zaman
ve dudaklardaki çatlağa dolar sevgili

zamanın mevsimlere saldırısıdır
yokluk güldürüsüdür şimdilerde hayat

bozulur büyü, yavaş büyür alışkanlıklar
uzaklar yakın olur düşteki sarsıntıya

kendi yağmuruyla ıslanan ten yalnızlığı
dağınık gökkuşağı altında ölü bir kuş

kadın: bir şey değildir değilse kendi