23.6.10

17 haiku

jorge luis borges



bir şey söylediler bana
ikindi vakti ve dağ
onu yitirdim bile

engin gece
bir rayihadan
başka bir şey değil, şimdi

var mı yok mu
unuttuğum düş
şafaktan önce

teller susuyor
müzik biliyordu
benim duyumsadığımı

bugün eğlendirmiyor beni
bahçedeki badem ağaçları
senden bir anı olan

sessizce
izliyorlar yazgımı
kitaplar, klişeler, anahtarlar

o günden beri
oynatmadım yerinden
oyun tahtasındaki taşları

çölde
şafak söküyor
biri biliyor bunu

paslı kılıç
düşlüyor savaşlarını
benim düşüm bir başka

adam öldü
sakal bilmiyor bunu
uzuyor tırnaklar

bu eldir
kimi kez dokunan
senin saçlarına

sundurmanın altında
ayna, aydan başkasını
göstermiyor

ayın altında
uzanan gölge
tek başınadır

bir imparatorluk mudur
sönen bu ışık
yoksa bir ateşböceği mi

yeni ay
o da ona bakıyor
öteki kapıdan

uzakta bir cıvıltı
bülbül bilmiyor
seni avuttuğunu

yaşlı el
dizeler çiziktirip duruyor
unutmak için